Het belastingverdrag tussen Nederland en Duitsland wordt gewijzigd zodat grenswerkers jaarlijks maximaal 34 dagen kunnen thuiswerken zonder dat zij over hun inkomen belasting hoeven te betalen in beide landen. Het is een eerste stap om de mogelijkheden voor grenswerkers om thuis te werken te verbeteren.

Huidige situatie: Belastingverdrag

Een belastingverdrag voorkomt dat grenswerkers in zowel het land van wonen als het land waar de werkgever is gevestigd belasting betalen over hetzelfde inkomen. Doorgaans is geregeld dat inkomstenbelasting wordt geheven in het land waar de werkzaamheden fysiek zijn verricht.

Als grenswerkers vanuit een ander land werken dan waar de werkgever is gevestigd (thuiswerken), verschuift het heffingsrecht voor die dagen naar het woonland. Dit zorgt voor administratieve rompslomp: er moet belasting worden betaald in het woonland voor de thuiswerkdagen en in het werkland voor de overige dagen.

Nieuwe regel: 34 dagen

Door de wijziging van het belastingverdrag met Duitsland kunnen grenswerkers jaarlijks maximaal 34 dagen thuiswerken waarbij het heffingsrecht volledig blijft bij het land waar de werkgever is gevestigd. Dit geldt voor zowel medewerkers binnen het bedrijfsleven als binnen de overheid.

De voordelen zijn duidelijk:

• Zekerheid: Het inkomen wordt alleen in het land van de werkgever belast, wat zorgt voor duidelijkheid over het netto-inkomen.
• Minder administratie: Complexe berekeningen voor belastingaangiften in twee landen worden voorkomen (zolang men onder de 34 dagen blijft).

Let op: Definitie thuiswerkdag

Met Duitsland is afgesproken dat er sprake is van een thuiswerkdag als er meer dan 30 minuten per dag wordt thuisgewerkt.

Intentieverklaring voor de toekomst

Niet alle grenswerkers hebben profijt van de nieuwe thuiswerkregeling. Mensen die bijvoorbeeld structureel 1 à 2 dagen per week thuiswerken, komen boven de 34 dagen uit. Ook voor hen wil Nederland een oplossing vinden.

Daarom is een intentieverklaring ondertekend waarin is afgesproken om op termijn door te praten over een regeling met meer dan 34 werkdagen per kalenderjaar. Beide landen willen, waar mogelijk, meer zekerheid bieden aan werkgevers over de fiscale gevolgen.

Voordat de wijziging in werking treedt, moet het verdrag nog worden goedgekeurd door de Raad van State en de parlementen van beide landen.