Als werkgever wilt u een zieke werknemer zo snel mogelijk weer aan de slag helpen. Soms kan dat niet in de eigen functie, maar wel via ‘passende arbeid’. Maar wat als de werknemer dit weigert? Een recente rechtszaak rondom een vrachtwagenchauffeur laat zien waar de grenzen liggen.

Het begrip ‘passende arbeid’ zorgt vaak voor discussie. Hoe bepalen u en uw werknemer wat passend is? En mag u de loonbetaling stoppen als de werknemer weigert?

De Casus: De zieke chauffeur

Een vrachtwagenchauffeur meldt zich ziek. De bedrijfsarts oordeelt dat hij zijn eigen werk (rijden/laden/lossen) tijdelijk niet kan doen.

• Advies bedrijfsarts: De chauffeur is wél geschikt voor vervangende werkzaamheden.
• De voorwaarden: Niet langdurig staan, niet traplopen, niet zwaar tillen. Er geldt géén urenbeperking.

De re-integratie loopt echter stroef. De chauffeur probeert het vervangende werk, maar meldt zich weer ziek. De verhoudingen verharden en de bedrijfsarts adviseert uiteindelijk een 2e spoor traject (werk buiten de eigen organisatie), omdat een duurzame samenwerking bij de huidige werkgever niet meer waarschijnlijk is.

De werkgever regelt vervolgens passend werk bij een ander bedrijf. De chauffeur weigert dit pertinent. De reactie van de werkgever is hard: per direct wordt de loonbetaling stopgezet.

Wie bepaalt wat ‘passend’ is?

In dit conflict draait het om de medische onderbouwing. Een werknemer kan niet zomaar op eigen gevoel zeggen dat werk niet passend is. In deze zaak lagen er drie oordelen die de werkgever steunden:

1. De bedrijfsarts: Gaf duidelijke kaders voor wat de man wél kon.
2. De arbeidsdeskundige: Bevestigde de benutbare mogelijkheden na werkplekonderzoek.
3. Het UWV: Gaf in een deskundigenoordeel aan dat het advies van de bedrijfsarts correct was.

Er waren dus geen medische redenen voor de chauffeur om het werk bij het andere bedrijf te weigeren.

Wat zegt de wet?

De wet is streng als het gaat om re-integratieverplichtingen.

• Definitie: Passende arbeid is alle arbeid die berekend is op de krachten en bekwaamheden van de werknemer. Tenzij dit om lichamelijke, geestelijke of sociale redenen echt niet gevergd kan worden.
• Verplichting: Een werknemer heeft een re-integratieverplichting. Hij moet meewerken aan redelijke voorstellen en mag passende arbeid niet zonder deugdelijke grond weigeren.
• Sanctie: Weigert de werknemer zonder goede grond? Dan heeft hij over die periode geen recht op loon.

Conclusie

De werkgever stond in dit geval in zijn recht. Omdat de bedrijfsarts, de arbeidsdeskundige én het UWV oordeelden dat het werk passend was, had de chauffeur dit moeten accepteren. Zijn weigering leidde terecht tot een loonstop.

Let op: Wilt u het loon opschorten of stopzetten? Zorg dat uw dossier waterdicht is. Zonder een duidelijk oordeel van de bedrijfsarts of het UWV trekt u als werkgever bij de rechter vaak aan het kortste eind.