Een werkgever dacht de min-uren van een werknemer simpelweg te verrekenen met de eindafrekening. De autopoetser had immers 15 dagen ’te veel’ vakantie opgenomen, of althans, te weinig gewerkt ten opzichte van zijn contracturen. De rechter zette hier echter een streep door en oordeelde dat dit risico bij de werkgever ligt.

Het is een herkenbare situatie voor veel ondernemers: u werkt met een flexibel rooster of een tijd-voor-tijd systeem. Maar wat als een werknemer met een tijdelijk contract aan het einde van de rit rood staat in zijn uren?

De situatie

De werknemer had een jaarcontract voor 40 uur per week. Via een registratiesysteem werden de uren bijgehouden. Als hij minder werkte (niet door ziekte), moest hij dit op een ander moment inhalen. Toen het contract niet werd verlengd, stond de teller op een negatief saldo van 15 dagen. De werkgever besloot dit bedrag in te houden op de eindafrekening. De werknemer stapte naar de rechter.

Oordeel rechter: Zorgplicht werkgever

De rechter stelde de werknemer in het gelijk. De werkgever mocht het loon niet inhouden. De uitspraak was gebaseerd op een aantal belangrijke principes:

• Geen eenzijdige omzetting: Een tekort aan gewerkte uren mag niet zomaar eenzijdig door de werkgever worden aangemerkt als opgenomen vakantieverlof.
• Zorgplicht: Op de werkgever rust de plicht om te voorkomen dat het inhalen van uren feitelijk onmogelijk wordt. Zeker bij een tijdelijk contract weet de werkgever dat de tijd beperkt is.
• Te groot saldo: De werkgever had eerder moeten ingrijpen. Door het negatieve saldo zo ver te laten oplopen dat het redelijkerwijs niet meer ingehaald kon worden binnen de contractduur, heeft de werkgever het risico naar zich toe getrokken.

De les voor werkgevers

Het gehanteerde systeem was te vrijblijvend. Het was gebaseerd op de gedachte dat niet-gewerkte uren wel een keer ingehaald zouden worden, zonder harde grenzen of tussentijdse evaluaties.

In een werksituatie waarin een werknemer makkelijk te weinig uren kan maken, moet de werkgever prikkels inbouwen. U bent als werkgever verantwoordelijk om de stand van zaken periodiek te bekijken en in te grijpen als de achterstand te groot wordt. Doet u dit niet, dan kunt u de rekening achteraf niet bij de vertrekkende werknemer neerleggen.