Een video-editor treedt in dienst voor 40 uren per week op basis van een arbeidsovereenkomst met daarin de clausule dat eventuele overuren geacht worden te zijn inbegrepen bij de werkzaamheden. Op verzoek van de werkgever heeft hij regelmatig extra uren gewerkt. De werkgever weigert deze overuren uit te betalen met een beroep op het contract. Hoe oordeelt de rechter?

De situatie: 154 extra uren

De video-editor vordert uitbetaling van 154 overuren. Hij onderbouwt dit met maandplanningen en een urenregistratie. Het gaat hierbij specifiek om uren die gemaakt zijn:

• Vóór de officiële indiensttreding (op basis van mondelinge toezeggingen).
• In het weekend (vier dagen).
• In de avonduren (drie doordeweekse avonden ná regulier werk).

De werknemer erkent dat zijn functie lange werkdagen met zich meebrengt en dat “normaal” overwerk in zijn salaris zit inbegrepen. Echter, hij stelt dat deze specifieke piek van 154 uur in vier maanden tijd buiten die afspraak valt.

Juridisch kader: Contract vs. Goed Werkgeverschap

De rechter stelt voorop dat er geen algemene wettelijke regeling is voor overwerkcompensatie; de afspraken in het contract zijn in beginsel leidend. In dit contract stond duidelijk dat een vergoeding voor overuren in het salaris was inbegrepen.

Echter, de rechter kijkt ook naar de redelijkheid en billijkheid (goed werkgeverschap).

Oordeel rechter: Bovenmatig overwerk

De rechter oordeelt in het voordeel van de werknemer. De redenering is als volgt:

• Disproportionaliteit: Het aanzienlijke aantal overuren (154 uur in korte tijd) staat niet in verhouding tot de vergoeding die in het loon zou zijn verdisconteerd.
• Bovenmatig: Deze uren worden als ‘bovenmatig’ aangemerkt. Een werkgever kan in redelijkheid niet verlangen dat een werknemer zóveel extra werk verricht zonder extra beloning.
• Compensatie: Omdat compensatie in tijd niet is gegeven, moet dit in geld gebeuren.

Conclusie

De werkgever wordt veroordeeld tot:

1. Uitbetaling van alle geclaimde overuren.
2. Betaling van de vakantietoeslag over deze uren.
3. Betaling van de wettelijke verhoging (boete wegens te late betaling) en wettelijke rente.